اشک وعشق

         شق امشب انتخابم کرده است                 اشک چشم ماهتابم کرده است   

        مثل نیلوفر به سودایی محال                  در کلاف پیچ و تابم کرده است

        برکه ای در خلوت یک بیشه ام              همنشین اضطرابم کرده است

       زیره نور روشن رنگین کمان               طاق ابروی تو خوابم کرده است

      دل شکست و هیچ کس نشنید آه               بی صدا تر از حبابم کرده است 

آه آغوش اجابت باز کن                      آسمان امشب جوابم کرده است

مستی کنعانیم از باده نیست                   بوی پیراهن خرابم کرده است

http://www.rashedi.com/wow/eye.htm

گفته بودي که چرا محو تماشاي مني وانچنان مات که که يکدم مژه بر هم نزني ,مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني \ ديگر نگاه خسته ولي مهربان تو فکري براي اين دل شيدا نمي کند قلبـــم ميان بــاغ پر از لاله دلت يک شاخه ياس عاطفه پيدا نمي کند عمريست چشم به راه طلوع نگاه توام تا بشکند سکوت و شب از نور پر شود

شيشه اي مي شکند...يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟ مادر مي گويد...شايد اين رفع بلاست. يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد. شيشه ي پنجره را زود شکست. کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرور شکست، عابري خنده کنان مي آمد...تکه اي از آن را برمي داشت مرهمي بر دل تنگم مي شد...اما امشب ديدم...هيچ کس هيچ نگفت غصه ام را نشنيد... از خودم مي پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم کمتر است؟ دل سخت شکست اما، هيچ کس هيچ نگفت و نپرسيد چرا

هر شب دعا ميکردم تورو تنها ببينم بگم که آرزومه تو باشي هم نشينم ولي يه شب که ديدم با ديگري نشستي گفتم تو هم خدايا دل منو شکستي

گفتم تو را نبخشم گفتي که بي گناهم اما چرا برايت بيگانه شد نگاهم در روزهاي شيرين همواره با تو بودم با من چرا نماندي در اين شب سياهم

                 

         اگر زندگي مرگ است

      و مرگ زندگي پس درود 

     بر مرگ و مرگ بر زندگي

    

        

 

        شايد زندگي قصه اي است که کودکان از آن آگاهند کهر زندگي ا با گريه آغاز مي کنند

   حالا که من گریه می کنم اشک می ریزم یه دریا
      صدای خنده های تو میره تا پشت ابرا
    تا چشمام و وا می کنم غم تو دلم نشسته
    به هر طرف که رو کنم درهای شادی بسته 
                         به من نخند یه روز دلت دل به کسی می بنده                       
    اون روز می بینی عاشقی گریه داره نخنده      
 من هم یه روز می خندیدم به عشق سرد عاشق 
   باور نمی کرد دل من ناله درد  عاشق   

اي پناه قلبهاي بي پناه اي اميد آسمان هاي

 غريب

 براي زيستن دو قلب لازم است : قلبي كه دوست بدارد ، قلبي كه دوستش

بدارند . قلبي كه هديه كند، قلبي كه بپذيرد .قلبي كه بگويد ، قلبي كه

جواب بگويد .قلبي براي من ، قلبي براي انساني كه من مي خواهم تا

انسان را در كنار خود حس كنم 

                                       تقدیم به مهرسا

بی تو از زند گی چه می خواهم

                                                     بی تو در ورای که می سوزم

در وجودم عشق تو جا ریست

                                                    در نهانم خاطرات توست

در عذاب چیست این نگاه خسته ام

                              در عذاب چیست اشکهای لرزانم                           

بی تو از زندگی چه می خواهم                                          

                                             بی تو در ورای که می سوزم         

                                                                     تقدیم به بهترینم     

                             

    

 

یارا نظری نما که چون می آیــــــــــــــــد

دل آنقدر از هجر تو بی تاب شده است 

انگار که از سینه برون می آیــــــــــــــــد 

سیب ها گناه آدمند ،تو گناه من 

سرخ گونه های توست بهترین گواه من

گرچه باورت نمی شود ولی حقیقتی است :

مرگ اشتباه زندگی است، اشتباه من

من حساب سال وماه را.....نه گم نکرده ام

وعده ی من و تو روز مرگ بود ماه من!

من اسیر خویشم این گناه بودن من است

ور نه تو کجا و گریه های گاه گاه من

نیستی و بی تو تهمتی به نام عقل

چون گلوله ای نشسته بر شقیقه گاه من

من نگفته ام شبیه آخرین نگاه تو

تو نگفته ای شبیه اولین گناه من

پشت میله های حبس مانده ای و بر تنت

جامه ای است رنگ شعر های راه راه من

شمع نیستی ولی به شوق چشم های تو

می پرند بال های خسته گرد آه من

کاشکی بیاید او که رنگ خنده های توست

تا که وا شود سپیده در شب سیاه من

سیب ها شکوفه می دهند اگر چه دیر

سرخ گونه های توست نازنین، گواه من

                                          من هنوز در به در طره اون زلف سیاتم 
                                کلید عشق را بردار و حل این معما کن